Het UWV waarschuwt dat het systeem voor arbeidsongeschiktheid vast dreigt te lopen. De instroom groeit, de capaciteit blijft achter en de gevolgen worden steeds zichtbaarder. Wat betekent dit voor mensen die wachten op duidelijkheid en voor de toekomst van re-integratie?
Het aantal aanvragen voor een WIA-uitkering blijft stijgen. Vorig jaar deden bijna 97.000 mensen een aanvraag. Tegelijkertijd kampt het UWV met een tekort aan verzekeringsartsen en complexe wetgeving.
De verwachting is zorgwekkend: richting 2030 kunnen tot 200.000 mensen langer dan vier maanden moeten wachten op een beoordeling. In sommige regio's lopen wachttijden nu al op tot meer dan een jaar. Voor veel mensen betekent dit langdurige onzekerheid over inkomen en toekomst.
De groei van het aantal aanvragen heeft meerdere oorzaken. Zo is er een toename van mensen met long covid en psychische klachten, met name onder jongere groepen. Ook maatschappelijke druk speelt een rol: hoge verwachtingen, sociale media en de balans tussen werk en privé zorgen voor extra belasting.
Daar komt bij dat steeds meer mensen deelnemen aan de arbeidsmarkt. Meer werkenden betekent ook een grotere kans op uitval. Het probleem is dus niet alleen organisatorisch, maar ook maatschappelijk.
Volgens het UWV ligt een deel van de oplossing in het aanpassen van het systeem zelf. Op dit moment ligt de nadruk eerst op het bepalen van de hoogte van een uitkering, en pas daarna op re-integratie. Dit zorgt voor vertraging en opstoppingen.
Een alternatieve benadering zou zijn om eerst te focussen op terugkeer naar werk, en pas later een definitieve beoordeling te doen. Dat kan niet alleen wachttijden verkorten, maar ook de stress bij cliënten verminderen, een belangrijke factor in herstel.
Voor re-integratieprofessionals is dit een belangrijk signaal. Het benadrukt dat het huidige systeem niet altijd aansluit bij wat mensen nodig hebben om duurzaam terug te keren naar werk.
De boodschap is duidelijk: zonder veranderingen blijven wachttijden oplopen en neemt de druk op het systeem verder toe. Juist daarom is het essentieel om te blijven investeren in preventie, begeleiding en een mensgerichte aanpak binnen re-integratie.
Terug naar blog