Het ziekteverzuim door stressklachten blijft toenemen. Nieuwe cijfers van arbodienstverleners laten zien dat vooral vrouwen tussen de 25 en 44 jaar zich vaker ziekmelden. In 2025 lag het verzuim door stress bij vrouwen zelfs twee keer zo hoog als bij mannen. De oorzaken zijn divers en raken zowel werk als privé.
De stijging van stressgerelateerd verzuim is geen tijdelijke piek, maar een trend die zich de afgelopen jaren duidelijk heeft ontwikkeld. Vooral vrouwen in de leeftijdscategorie 25 tot 44 jaar vallen vaker uit. Dat is vaak een periode waarin carrièreontwikkeling, jonge kinderen, zorgtaken en maatschappelijke verwachtingen samenkomen.
Naast werkdruk spelen ook factoren als mentale belasting, fysieke gezondheid en een hoge mate van verantwoordelijkheid een rol. Veel vrouwen combineren betaald werk met zorgtaken in het gezin. Die dubbele belasting vergroot het risico op overbelasting.
Werkgevers zien steeds vaker signalen van vermoeidheid, concentratieproblemen en emotionele uitputting. Wanneer deze signalen niet tijdig worden herkend, kan dit leiden tot langdurig verzuim.
Hoewel cijfers inzicht geven in de omvang van het probleem, vertellen ze niet het hele verhaal. Achter iedere ziekmelding schuilt een persoonlijk verhaal. Vrouwen die uitvallen door stress beschrijven vaak een combinatie van structurele overbelasting en onvoldoende herstelmomenten.
Preventie begint bij het bespreekbaar maken van mentale belasting op de werkvloer. Tijdige signalering, flexibele werktijden, realistische werkdruk en aandacht voor een gezonde werk-privébalans zijn belangrijke factoren. Ook leidinggevenden spelen een cruciale rol in het herkennen van signalen en het bieden van passende ondersteuning.
Voor re-integratie betekent dit dat niet alleen gekeken moet worden naar terugkeer in uren, maar ook naar duurzame inzetbaarheid. Scholing, coaching en aanpassingen in taken kunnen bijdragen aan een stabiele terugkeer naar werk.
De cijfers onderstrepen dat stressverzuim niet alleen een individueel probleem is, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid van werkgevers, werknemers en beleidsmakers. Tijdige aandacht kan langdurige uitval voorkomen.
Terug naar blog