re-integratie kiezen logo

Luna colma - Mens en ontwikkeling als rode draad

10-05-2019

Ingrid Broeder van Luna colma (rechts op de foto) heeft een interessante carrière, met in de loop der jaren functies in verschillende vakgebieden. Tijdens ons interview wordt over al die verschillende functies al snel een ding duidelijk: de focus lag altijd op ontwikkeling. Hoe krijg en houd je mensen in beweging? Om het antwoord op die vraag te vinden, is kennis op het gebied van onder meer gezondheid, werk, mindfulness en zelfs programmeren heel nuttig. En dan blijkt zo’n cv achteraf dus helemaal niet zo grillig te zijn als op het eerste gezicht leek!

Interview Ingrid Broeder Luna Colma

1.Waar komt de naam Luna colma vandaan en waarom heb je deze gekozen?

‘In de periode dat ik mijn onderneming startte, was ik op een gegeven moment wat aan het schetsen. Ik bedacht me opeens dat ik een logo aan het tekenen was. Ik ben een echte beelddenker, dus een eigen logo ontwerpen past wel bij mij. Ik schetste een rondje met straling daaromheen. Het leek een beetje op een maan, met van die stralen die je er soms bij volle maan omheen ziet. Tegelijkertijd staat het symbool voor wat ik tot nu toe allemaal geleerd heb en kan toepassen in mijn coaching. Vandaar de naam Luna colma, wat Italiaans is voor volle maan.’

2. Je biedt een speciaal traject voor 45+-ers. Onlangs was nog in het nieuws dat de arbeidsmarkt in beweging is, maar de 45+-er niet. Merk jij dat ook?

‘Dat traject is bedoeld voor 45+-ers die eigenlijk nu nog goed bezig zijn, die lekker aan het werk zijn, maar tegelijkertijd denken: ‘Hoe ga ik dit volhouden tot mijn 67e?’ Dat kan op fysiek vlak zijn, mentaal, maar ook praktisch, bijvoorbeeld doordat alle administratie op de computer bijgehouden moet worden terwijl al die IT iemand niet ligt. Dan dringt zich de vraag op of er nog andere mogelijkheden zouden zijn. Dit traject wordt mede mogelijk gemaakt door de overheid, die een subsidiemogelijkheid geeft waardoor het de 45+-er zelf niets kost. Het traject bestaat uit 3x een gesprek. Tijdens deze gesprekken wordt de carrière doorgenomen en wordt er ook gekeken naar eventuele andere mogelijkheden. Het proces wordt afgesloten met een concreet advies. Ik merk in mijn eigen kennissenkring dat er best wat interesse is in dit traject. Adverteren is niet nodig, er is echt een natuurlijke aanwas. Soms komt de vraag vanuit een individu, soms ook vanuit een bedrijf. Dan wordt daar gezegd: ‘Die vragen zijn hier op een paar mensen van toepassing. Kun je hier iets mee?’ Dan wordt dit traject verder uitgewerkt, bijvoorbeeld in de vorm van een groepstraining. Het mooie van het traject is dat vaak duidelijk wordt dat er nog best wat mogelijkheden zijn, dat er toekomstperspectief is.’

3. Leuke naam voor een training: het Foo-do traject. Wat houdt dit in?

‘Mijn eigen carrière is best grillig verlopen. De rode draad is altijd wel geweest ‘Hoe laat ik deze persoon zo goed mogelijk functioneren, thuis en op het werk?’. Daarbij heeft voeding en gezondheid altijd mijn aandacht gehad. Darmproblemen en vermoeidheid bijvoorbeeld, kunnen van grote invloed zijn op het functioneren. Gezond eten, eventueel aangevuld met de juiste supplementen, kan zorgen voor meer weerbaarheid, ook op het werk. Ik merk dat veel mensen die in een re-integratietraject zitten minder weerbaar zijn. Wanneer het steeds vastloopt, mede door gezondheidsklachten, vind ik het belangrijk dat te betrekken in het re-integratietraject. Daarbij is het een kwestie van én én. Dus niet alleen een gesprek, of een yoga oefening of een ontspanningsoefening, maar de goede combinatie van al deze dingen. Fijn werk helpt om goed in je vel te zitten, maar ook de randvoorwaarden moeten goed zijn.’

4. Je houdt je ook bezig met mindfulness. Hoe kan mindfulness ondersteunen op de werkvloer of bij re-integratie?

‘Op de huidige arbeidsmarkt werken mensen op de toppen van hun kunnen. Dit resulteert regelmatig in burn-out of gezondheidsklachten. Mensen zitten in de overlevingsstand, waarin ze geen tijd hebben om te herstellen. Mindfulness kan ondersteunen in het vinden van de herstelstand. Door een dagelijkse routine te creëren waardoor je makkelijker herstelt, kun je overbelasting tegengaan. Dat is een kwestie van nieuwe patronen aanleren. Tijdens een pitch bij het UWV heb ik het ooit zo verwoord: ‘Mensen zijn een soort plantjes. Het ene plantje heeft veel water nodig, het andere juist weinig. Sommige gedijen goed in de zon, andere hebben juist schaduw nodig. Voor mij is het de belangrijkste vraag wat een plantje, een persoon dus, nodig heeft. Ieder persoon heeft zijn eigen behoeften.’ Het UWV stond open voor deze werkwijze. Natuurlijk verwachten zij dat er tijdens bijvoorbeeld een traject Werkfit Maken ook testen uitgevoerd worden, zoals een beroepskeuzetest, of dat je meehelpt bij het zoeken naar een werkervaringsplek. Maar daarbinnen is er dus voldoende ruimte om het traject naar eigen inzicht op de persoon aan te laten sluiten.’

5. Je bent ooit begonnen in het lijnmanagement, maar bent uiteindelijk in de coaching terecht gekomen. Hoe is dat proces verlopen?

‘Mijn vroegere focus op organisatiegerichtheid is in de loop der jaren verschoven naar een focus op mensgerichtheid. De start van mijn carrière was een programmeerfunctie, heel abstract dus. Wat mij daarbij opviel en aansprak is dat uiteindelijk bij automatisering ook mensen betrokken moeten worden; de mensen die met het programma aan de slag gaan. Ik vond het leuk om bruggen te slaan tussen mens en machine. Uiteindelijk kwam bij mij de vraag naar boven: ‘Hoe zorg je dat de mens in de organisatie goed functioneert?’ Je kunt geïnteresseerd zijn in de organisatie als geheel, maar om als organisatie goed te functioneren is het belangrijk dat het personeel goed in hun vel zit. Een werknemer die goed in z’n vel zit is gemotiveerd, werkt hard en staat open voor verandering. Ik geef met Luna colma nog steeds organisatieadvies, maar mijn focus daarbij ligt op het menselijk vlak. Mensen in beweging brengen en houden, dat is voor mij het belangrijkste!’

Blog